wizyt: 1485163

Organizacje, Stowarzyszenia » Stowarzyszenie Być Razem

Stowarzyszenie Pomocy Wzajemnej „Być Razem”

 

Cele Stowarzyszenia

 

– tworzenie programów, ruchów i instytucji pomocy wzajemnej dla tych, którzy nie znajdują

   miejsca w społeczeństwie, znajdują się w krańcowych sytuacjach socjalnych, społecznych i 

   zawodowych, w szczególności pomocy rodzinom, dyskryminowanym dzieciom, kobietom i 

   mężczyznom, ofiarom przemocy w rodzinie, ofiarom przestępstw pospolitych, niepełno –

   wnym;

– zapewnianie schronienia, posiłków i wsparcia potrzebującym;

– zapewnianie kształcenia i szkoleń tym, którzy tego potrzebują;

– wspieranie poszczególnych wspólnot mieszkańców prowadzonych przez Stowarzyszenie

   do momentu, w którym stają się one samodzielne i zintegrowane społecznie;

– aktywizacja lokalnego rynku pracy i przeciwdziałanie bezrobociu.

 

Trochę historii…

Stowarzyszenie powstało w 1996 roku w odpowiedzi na bierność i instytucjonalizację systemu pomocy społecznej. Założycielami byli młodzi ludzie (pedagodzy, psycholodzy, terapeuci, pracownicy socjalni, prawnicy, studenci), którzy nie znajdywali w istniejących instytucjach szeroko pojętej pomocy społecznej miejsca do realizacji swoich pomysłów na realną, skuteczną i systemową pomoc osobom potrzebującym. W 1997 roku Stowarzyszenie przy współpracy z Gminą Cieszyn i holenderskimi fundacjami uruchomiło swój pierwszy całodobowy ośrodek, który z dużym powodzeniem działa do dzisiaj pod nazwą Centrum Profilaktyki Edukacji i Terapii „KONTAKT”. Ośrodek oferuje pomoc psychologiczną, prawną, grupy terapii zajęciowej, grupy wsparcia, grupy socjoterapeutyczne, grupy samopomocowe i zajęcia dla całych rodzin. W 1999 roku w ramach programu Rządu RP i ONZ Stowarzyszenie uruchomiło kolejne miejsce – Hostel dla kobiet i dzieci, ofiar przemocy i innych przestępstw „Przeciw Przemocy – Wyrównać Szanse”.

We współpracy z Gminą Cieszyn i Fundacją Pomocy Wzajemnej „Barka” z Poznania w 2001 roku członek Stowarzyszenia i dyrektor prowadzonych przez Stowarzyszenie placówek Mariusz Andrukiewicz założył – wspólnie z osobami bezdomnymi – pierwsze w Cieszynie miejsca schronienia i edukacji dla osób bezdomnych, które działają obecnie pod nazwą Centrum Edukacji Socjalnej wraz z dwoma Domami Wspólnoty przygotowywanymi do przekształcenia w spółdzielnie socjalne lub samodzielne stowarzyszenia. Kolejne miejsca Stowarzyszenia: Dom Matki i Dziecka – uruchomiony w czerwcu 2006 r., Młodzieżowy Klub „Graciarnia” – uruchomiony w październiku 2006 r oraz Centrum Wolontariatu domykają obecny system prowadzonych przez Stowarzyszenie ośrodków i domów. Ze Stowarzyszeniem stale współpracuje około 100 wolontariuszy – głównie studentów pracy socjalnej – w różnych programach m.in. Starszy Brat – Starsza Siostra – program dla dzieci z rodzin niepełnych, „Nie bądź sam” – dla osób starszych, ”Douczanie” dla dzieci z ubogich rodzin; organizują ogólnopolski Festiwal Sztuki Bezdomnej (w ubiegłym roku około 1000 uczestników z Polski i Europy), wypoczynek letni dla dzieci, wydają magazyn społeczno – kulturalny „Kwadrat”.

W latach 2005 – 2007 Stowarzyszenie realizowało programy finansowane ze środków Unii Europejskiej -  pomocy ofiarom przemocy seksualnej w ramach inicjatywy wspólnotowej „Daphne II” , w ramach Programu „Młodzież”, oraz „Akademia Ekonomii Społecznej” w ramach EFS 1.5 we współpracy z Powiatowym Urzędem Pracy. W 2007 roku  Stowarzyszenie powołało Fundację Rozwoju Przedsiębiorczości Społecznej „Być Razem”, która od maja 2008 roku poprowadzi w Cieszynie przedsiębiorstwo socjalno – edukacyjne dla osób bezrobotnych,  bezdomnych, niepełnosprawnych. Przedsiębiorstwo uruchomione zostanie we współpracy z Gminą Cieszyn dzięki projektowi zrealizowanemu w ramach ZPORR  - „Rewitalizacja obszarów poprzemysłowych województwa śląskiego”.

Od początku istnienia Stowarzyszenie stało się ważnym partnerem Gminy w kreowaniu polityki społecznej na terenie miasta i wpisało się w system pomocy społecznej jako jego integralny i potrzebny element. Stowarzyszenie jest laureatem wielu konkursów (półfinalista konkursu Pro Publico Bono w 2000 r., wyróżnienie Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej za osiągnięcia w budowaniu demokracji lokalnej w Polsce w 2005 r., wyróżnienia Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Związku Powiatów Polskich, Biskupa Tadeusza Rakoczego i inne). Z  pomocy Stowarzyszenia  korzysta łącznie około 3000 osób rocznie (schronienie, pomoc żywnościowa, socjalna, psychologiczna, prawna, zatrudnienie w ramach robót publicznych, edukacja).

 

 

Mit założycielski…

 

„Stowarzyszenie powstało w 1996 roku w odpowiedzi na bierność i instytucjonalizację systemu pomocy społecznej. Założycielami byli młodzi ludzie (pedagodzy, psycholodzy, terapeuci, pracownicy socjalni, prawnicy, studenci), którzy nie znajdywali w istniejących instytucjach szeroko pojętej pomocy społecznej miejsca do realizacji swoich pomysłów na realną, skuteczną i systemową pomoc osobom potrzebującym.” - oto dwa pierwsze zdania, które często pojawiają się przy opisie początków Stowarzyszenia. Wydaje się, że stanowią one  jeden z elementów  mitu założycielskiego opisującego jego powstanie i intencje jego twórców.

Co z niego wynika? Stowarzyszenie założyli młodzi profesjonaliści z doświadczeniem  pracy w „tradycyjnych” instytucjach pomocowych. Dzięki temu mogli oni niejako „od środka” poznać system, zajmujący się osobami będącymi w trudnej, kryzysowej sytuacji życiowej. Zdiagnozowali go jako bierny i zinstytucjonalizowany, nieodpowiadający ich wizji pomagania. Zaowocowało to założeniem stowarzyszenia, które miało zapewnić skuteczną i systemową pomoc osobom potrzebującym; nie będącego jednak w stanie wojny z tradycyjnymi, instytucjonalnymi strukturami pomagania, nie odnoszącego się do nich z wrogością, roszczeniowością czy pogardą lecz nakierowanego na współpracę. Owocem tej postawy jest dzisiaj bardzo dobre współdziałanie  Stowarzyszenia z samorządem lokalnym co wywołuje  często zdziwienie  ludzi, którzy przyglądają się naszemu Stowarzyszeniu z perspektywy zewnętrznej.

Charakterystyczne jest zaakcentowanie profesjonalizmu założycieli. Rzeczywiście byli oni w znakomitej większości wykształconymi i często doświadczonymi pracownikami instytucji pomocowych a „owoce” starannej rekrutacji, czyli pierwszy historyczny zespół pracowników przyszłego pierwszego ośrodka Stowarzyszenia skupił głównie osoby wykonujące swój zawód w obszarze pomagania innym: psychologów, pracowników socjalnych, prawników, pedagogów –  z terenu miasta i - co ciekawe  - również spoza niego.

 

Misja i jej źródła…

 

Rdzeń misji Stowarzyszenia zapisany jest w jej nazwie; pomoc wzajemna – wymiana, z której korzystają zarówno osoby pomagające jak i te, które są  beneficjentami tej pomocy. Ale ta „wzajemność”  zachodzi również  wewnątrz poszczególnych  wspólnot (np. mieszkańców domów)  oraz  wewnątrz grupy osób – członków i pracowników Stowarzyszenia.. Historia Stowarzyszenia, rozliczne sytuacje kryzysowe na jego drodze pokazały, że w krytycznych momentach zasadą była wzajemna pomoc i solidarność. Dlatego też tak trudno nam jest przyjąć próby zredukowania naszej organizacji  wyłącznie do poziomu firmy, czy przedsiębiorstwa.

Każda misja ma swoje źródła; poniżej przedstawione są niektóre z nich:

 

- czynniki osobiste,  zdarzenia biograficzne, legendy  i historie, doświadczenia życiowe;

 

            Misja Stowarzyszenia  ma swoje źródło w osobistych losach osób, które miały i mają wpływ na jego dzieje. Część z nich przyznaje się do  zranień, które uwrażliwiły je na sytuację krzywdy drugiego człowieka, część być może nie zdaje sobie do końca z tego sprawy. Z drugiej strony silny wpływ mają zdarzenia  biograficzne osób zaangażowanych -  takie jak: legendy i przekazy rodzinne,  decyzje skryptowe dotyczące pomagania, czy historie „wędrowców”- tych spośród nas, którzy odnaleźli się w małym granicznym Cieszynie.

 

- chrześcijaństwo;

 

            Część osób zaangażowanych to osoby „gorące” w sensie wiary lub przynajmniej ujmujące w swoim życiu ewangeliczne rozumienie relacji międzyludzkich, szczególnie tych dotykających cierpienia i niesprawiedliwości. Przypowieści ewangeliczne (np. „Powrót Syna Marnotrawnego”)  konstytuują często nasze działania bardziej niż niejedna specjalistyczna książka, dotycząca pomagania. Należy jednak dodać, że nie wszyscy mogą podzielać ten pogląd.

 

- profesjonalizm zawodowy – wiedza psychologiczna;

 

            Niezwykle ważne ale nie najważniejsze źródło. Kopalnia wiedzy i metod dotyczących pomagania. Psychologia pierwszego kontaktu, interwencji kryzysowej, innych rodzajów pomocy psychologicznej, psychoterapii, form indywidualnych i grupowych. Od momentu powstania pierwszych wspólnot Stowarzyszenia na znaczeniu zyskuje „nienaukowa” psychologia zorientowana na tradycyjne modele społeczne, takie jak: rodzina – wspólnota – dom.

 

- wzorce instytucjonalne;

 

Lubelski Ośrodek Samopomocy, Ośrodek Interwencji Kryzysowej w Bielsku - Białej; Fundacja Pomocy Wzajemnej „Barka” z Poznania, Szkoła im. H.Ch. Kofoeda z Kopenhagi, tradycja uniwersytetów ludowych, dobre praktyki z zakresu europejskiej ekonomii społecznej – głównie fińskiej, brytyjskiej czy włoskiej, wspólnoty osadzone w tradycji chrześcijańskiej.

 

 

Normy i zasady funkcjonowania Stowarzyszenia „Być Razem”…

 

otwarta komunikacja,

neutralizowanie różnic religijnych i politycznych członków i pracowników Stowarzyszenia na rzecz  stymulowania  relacji międzyludzkich,

minimalizowanie znaczenia hierarchii formalnej na rzecz płynnej hierarchii pochodzącej z siły osobistej,

traktowanie Stowarzyszenia jako organizacji otwartej, nieustannie zmieniającej się i uczącej,

nieufność wobec działań nastawionych wyłącznie na sprawność i perfekcjonizm,

poczucie humoru i myślenie twórcze – jako sposoby na radzenie sobie z trudnymi sytuacjami zawodowymi,

dbałość o zasoby ludzkie organizacji,

wykorzystywanie intuicji przy podejmowaniu decyzji personalnych,

szczególny rodzaj skazy percepcyjnej cecha, być może o najbardziej znaczącym wpływie na losy Stowarzyszenia. Polega na tym, że podczas kreowania kolejnych działań pomijane lub minimalizowane są potencjalne problemy i trudności. Etap wizji staje się etapem dominującym wobec etapu planowania i wykonania. Mimo tego na etapie planowania i realizowania znajdują się nieoczekiwanie rozwiązania i ludzie, którzy tą wizję urzeczywistniają - mimo tego, że poziom niedowierzania w powodzenie jest za każdym razem wysoki. Fenomen ten jest częściowo niewytłumaczalny. Przykładem jest nowopowstające przedsiębiorstwo społeczne w Cieszynie. Wydaje się więc, że bez tej skazy i wiary, część prowadzonych przez Stowarzyszenie ośrodków nigdy nie ujrzałaby światła dziennego. Ta „skaza percepcyjna” obecna jest głównie na szczeblu zarządzania Stowarzyszeniem,

opowiadanie historii, bajek i metafor, mitologii Stowarzyszenia – jako metody zarządzania i pomagania.

 

Metodologia pracy Stowarzyszenia „ Być Razem”…

 

Powstrzymywanie się tam gdzie jest to możliwe od stawiania diagnoz jako czynności ograniczającej zrozumienie osób wykluczonych przez osoby pomagające;

 

Zastosowanie szczególnego rodzaju relacji skutecznej w pomaganiu osobom wykluczonym społecznie – jest to relacja pozioma: partner – partner czy też ekspert – ekspert. Osoba, której pomagamy jest aktywnym uczestnikiem procesu pomagania i ma często decydujący glos – jest ekspertem od własnego życia;

 

Koncentracja na mocnych stronach zamiast na dysfunkcjach; koncentracja na przyszłości zamiast na przeszłości – tam gdzie jest to możliwe i konieczne;

 

„Oddawanie pomocy” - niezwykle ważna zasada pozwalająca osobom wykluczonym odzyskiwać wartość i własną godność poprzez pomaganie innym osobom wykluczonym, szczególnie tym znajdującym się jeszcze w trudnej sytuacji życiowej. Zasada ta dotyczy szczególnie osób bezdomnych i uzależnionych. Oddawanie pomocy to pomaganie sobie nawzajem; ludziom z bezpośredniego otoczenia oraz całej lokalnej społeczności;

 

Wprowadzanie tam gdzie jest to możliwe wspólnotowych form funkcjonowania pomocy/pomagania. Szczególnie dotyczy to wspólnot osób bezdomnych, wspólnot osób uzależnionych oraz bezdomnych matek z małymi dziećmi;

 

Rewitalizacja przestrzeni zmarginalizowanych i porzuconych; tworzenie w miejscach opuszczonych i zniszczonych ognisk kapitału ludzkiego;

 

Zastosowanie szerokiej oferty w procesie pomagania: od pomocy osłonowej i socjalnej, przez różnego rodzaju  zajęcia szkoleniowe, treningowe, wykładowe, warsztatowe, artystyczne, pomoc prawną,  aż po pomoc terapeutyczną o charakterze indywidualnym i grupowym;

 

Wykorzystanie działań o charakterze artystycznym w procesie pomagania osobom wykluczonym społecznie -  wystawy, pracownie artystyczne, festiwal, czasopismo, inne;

 

Dobra współpraca z innymi instytucjami mogącymi pomóc osobie wykluczonej oraz edukacja dotycząca poruszania się po tych instytucjach kierowana do osób potrzebujących pomocy;

 

Zastosowanie piramidy potrzeb A. Maslowa do zrozumienia etapów pomagania osobie wykluczonej;

 

Powstrzymywanie się  od  ingerowania w problemy religijne i światopoglądowe osób wykluczonych społecznie;

 

Wykorzystywanie nowoczesnej wiedzy psychologicznej dotyczącej negocjacji, mediacji, asertywności, komunikacji, radzenia sobie ze stresem i innych w procesie pomagania.

 

Kilka słów na koniec…

 

Stowarzyszenie stale się rozwija, realizując różnego rodzaju przedsięwzięcia i podejmując coraz szerszą współpracę z różnymi organizacjami w Polsce i poza jej granicami (organizacje z Czech, Ukrainy, Danii, Niemiec, Szwajcarii). We współpracy z Centrum Rozwoju Inicjatyw Społecznych CRIS, a także ze Śląskim Forum Organizacji Socjalnych KAFOS w ramach IW EQUAL „Profesjonalizacja Trzeciego Sektora” uruchomiony został w 2007 roku przez Stowarzyszenie „Być Razem” Inkubator Organizacji Pozarządowych, z którego skorzystało już 11 nowych stowarzyszeń i grup nieformalnych z Cieszyna i okolic. W ramach IW EQUAL „W poszukiwaniu polskiego modelu ekonomii społecznej” Stowarzyszenie znalazło się w grupie pięćdziesięciu wybranych i badanych organizacji z terenu całego kraju, których rozwiązania mogą być replikowane w innych miejscach w Polsce. Zaczynając naszą działalność 12 lat temu nigdy nie przypuszczaliśmy, że nasz lokalny sprzeciw wobec zastanej w pomocy społecznej sytuacji tak bardzo zmieni nas samych, rozwinie naszą działalność i ostatecznie obarczy nas sukcesem (jesteśmy ostrożni co do jego wymiaru) -  obyśmy tylko potrafili mu sprostać. 

 

Biuro Stowarzyszenia:

ul. ks. Janusza 3

43-400 Cieszyn

tel./fax (33) 479 54 54

e-mail: bycrazem@wp.pl

www: http://free.ngo.pl/bycrazem

 

Osoba do kontaktu:

Mariusz Andrukiewicz
e-mail: mariuszandrukiewicz@wp.pl


Działania w OKO

♦ Warsztaty gitarowe
♦ Forum filmowe
Teatr tekstu


FORUM DYSKUSYJNE


WSZYSTKIE DZIAŁANIA
OKO SĄ BEZPŁATNE

Od 1 sierpnia 2008
Stowarzyszenie Akademia Wspierania
Rozwoju Człowieka 
zaangażowało się
w partnerskie  prowadzenie
Ośrodka Kreatywności Obywatelskiej
więcej

Kontakt

█ Siedziba główna
ul. Komorowicka 15
43-300 Bielsko-Biała

033 810 39 40
0 519 665 967

pn. – pt.  godz. 10.00–18.00

Dział obywatelski    Dział kultury
Dział edukacji     Dział informacji


█ Reintegracja osób starszych

ul. Kosynierów 22
43-300 Bielsko-Biała

 033 822 07 91
0 501 561 370

 

pn. – pt.  godz. 7.00–11.00

więcej informacji 

█ Koordynator projektu

Ośrodek jest przystosowany
dla osób niepełnosprawnych

 
WOLONTARIAT
Dysponujesz wolnym czasem?
Chcesz zrobić coś dla innych?
Zapraszamy do współpracy.

Projekt nr 10277/FOP07/2/MA/1375 – Ośrodek Kreatywności Obywatelskiej (OKO) – został zrealizowany przy wsparciu udzielonym przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego oraz budżetu Rzeczypospolitej Polskiej w ramach Funduszu dla Organizacji Pozarządowych
Operator – Fundacja Fundusz Współpracy, ul. Górnośląska 4a, 00-444 Warszawa tel.+48 22 45 09 868, fax+48 22 45 09 803,
 www.funduszngo.pl, fop@cofund.org.pl.
Projekt realizowany przez Stowarzyszenie Mieszkańców Osiedla im. Wojewody Grażyńskiego SMOG
w partnerstwie ze Stowarzyszeniem Wspierania Działań Kulturotwórczych
Uwaga Kultura
Strona kojarzona ze słowami kluczowymi: oko bielsko, oko, rada osiedla, wolontariat